و خدا « کلمه » را آفرید ...

 

ایران و افغانستان از جمله کشورهای فارسی زبان می‌باشند. جنگ از جمله وقایع تلخی است که مردم دو کشور ایران و افغانستان را در برهه‌ایی از زمان درگیر خود نموده است. در این بین شاعران فارسی زبان در حیطۀ ادبیات پایداری بدین مسأله پرداخته‌اند. در این تحقیق که با هدف شناخت و مقایسۀ هر چه بیشتر شعر پایداری در ایران و افغانستان صورت پذیرفته، با فرض بر این که مولّفه‌های ادبیّات پایداری در اشعار شاعران ایرانی و افغانی کاربرد دارد، تلاش گردیده تا به روش توصیفی- تحلیلی مولّفه‌های ادبیات پایداری در اشعار دو شاعر ایرانی یعنی: رضا اسماعیلی و سودابه امینی و دو شاعر افغان یعنی: محمدکاظم کاظمی و زهرا حسین‌زاده بررسی گردد. که این مولّفه‌ها مواردی نظیر: شهید و شهادت، تحذیر و تذکر به بی‌اعتنایان به جنگ، حادثۀ عاشورا، انتظار ظهور و... را شامل می‌شود. نتیجه این بررسی نشان از آن دارد که شاعران مورد بررسی رویکردهای گوناگونی به ادبیات پایداری داشته‌اند که در این بین رویکرد شاعران ایرانی یعنی رضا اسماعیلی و سودابه امینی به موضوع ادبیات پایداری بیشتر بوده است. بی‌شک این امر حاصل حضور مستقیم رضا اسماعیلی و همسر سودابه امینی در جنگ تحمیلی بوده است.