________________________________________________________________________________


نیمه شعبان، کتاب هدیه دهیم

 

 

 

فرشاد شیرزادی| خبرنگار: رضا اسماعیلی از شاعران سرآمد انقلاب و دفاع‌مقدس است و تاکنون ده‌ها عنوان کتاب منتشر کرده که در میانشان سروده‌های درخشانی درباره امام غایب(عج) نیز دیده می‌شود. او که ساکن شهرک راه‌آهن است، در گپی کوتاه برای ما از نمادهای نیمه شعبان در محله‌اش و تهران گفت. گفت‌وگوی ما را با او در آستانه میلاد مهدی موعود(عج) بخوانید.



نیمه‌ شعبان در محله شما چه حال و هوایی دارد؟

آن شور و شوقی که باید هر سال در میان مردم در نیمه‌شعبان دیده شود به چشم می‌خورد. اهالی منطقه22 خیابان‌ها را چراغانی و آذین‌بندی می‌کنند. آنها مانند هر سال در انتظار حضرت موعود(عج) ایستگاه‌های صلواتی برپا و با چای و شربت از هم‌محله‌ای‌های خود پذیرایی می‌کنند. حضور متفاوت مردم در خیابان‌‌ها و میدان‌های محله‌مان چشمگیر است و مردم طبق سنت هر ساله به نوعی می‌خواهند خوشحالی و شادمانی خود را ابراز کنند.

 

به‌عنوان شاعر و یکی از نخبگان شهر، از چه منظری به نشانه‌های فرهنگی نیمه‌شعبان می‌نگرید؟

در عرصه فرهنگی نیمه شعبان، حلقه‌های مفقوده‌ای وجود دارد که در همین شهر و محله به چشم می‌خورد و با فرهنگسازی، برخی از آنها را که از اهم‌ محورهاست، باید پررنگ‌تر کرد. ظهور امام زمان(عج) جزو اعتقادات ماست. اما آنچه زمینه را برای ظهور حضرت ولی‌عصر(عج) فراهم می‌کند و باعث بسترسازی آن می‌شود، اصلاح ذهنیت‌های غلط است. بحث انتظار صرفاً به این موضوع محدود نمی‌شود که بنشینیم و دعا کنیم تا ظهور امام زمان(عج) به وقوع بپیوندد.

 

به نظر شما باید چه کرد؟

باید درست بسنجیم که وظیفه چیست. در حقیقت باید آمادگی کامل داشته باشیم و به سمت عمل صالح و اصلاح جامعه و شهر برویم تا زمینه ظهور فراهم شود. زمینه ظهور صرفاً عبادی نیست. به‌طور مثال در بحث اصلاح جامعه و عمل صالح همین که ما حقوق شهروندی را رعایت کنیم، مثلاً از چراغ قرمز عبور نکنیم، به نوعی عمل صالح انجام داده‌ایم. با احترام به حقوق دیگران یک قدم در راه آماده شدن برای ظهور برداشته و به هدفمان نزدیک‌تر شده‌ایم.

با دروغ نگفتن و پاکیزه نگه داشتن محیط‌زیست و آلوده نکردن محیطی که در آن زندگی می‌کنیم، اعم از هوا و زمین، یک قدم به فلسفه امام زمان(عج) نزدیک‌تر شده‌ایم. همدردی با دیگران در مصیبت‌های وارده و ناملایمات زندگی، همدلی و همزبانی با دیگران و همه چیز را فقط و فقط برای خود نخواستن، بخشی از این فلسفه است. برای فرهنگسازی بیشتر در این زمینه باید سعی کنیم محله‌مان و کوچه و خیابانمان از هر لحاظ نمونه باشد.

این اصلاح صرفاً با رفتار و اصلاح باورهای غلط و خرافات ممکن است. در واقع باید تلاش کنیم تا با این کارها آرمان‌شهر امام زمان(عج) را پیش از ظهور ایشان فراهم کنیم. باید تلاش کنیم تا دیگران هم در خوشی‌های ما سهیم باشند و به عدالت بیندیشیم. باید بخشی از دل‌مشغولی ذهنیتمان را به سعادتمندی دیگران اختصاص دهیم. این کارها در تسریع ظهور تأثیر بسزایی دارد و مصداق کامل و درست «عمل صالح» است.

در شهری که قرار است آرمان‌شهر مهدی موعود(عج) باشد لاجرم باید محیط‌زیست حفظ شود. آب را هدر ندهیم و در حفظ و حراست از درختان و جنگل‌ها کوشا باشیم. بعضی‌ها فکر می‌کنند مصداق عمل صالح صرفاً نماز خواندن و روزه گرفتن و مباحث عبادی است. در حالی که ابتدا باید دعا کنیم انسان «صالح» به معنای واقعی باشیم و در گام دوم برای گسترش عمل صالح بکوشیم.

 

به باورهای غلط اشاره کردید. آن باورهای غلط در محله شما و در گستره وسیع‌تر، در شهر تهران کدام است؟

در آیات قرآن کریم آمده است که خدا سرنوشت جامعه‌ای را تغییر نمی‌دهد مگر خود مردم آن جامعه به اصلاح امور همت گمارند. ما باید خودمان آستین بالا بزنیم و برای حل مشکلات تلاش کنیم تا آن آرمان‌شهری را که در احادیث روایت شده، بسازیم و خشتش را بنا نهیم. برای ساختن این آرمان‌شهر باید همت کنیم. چنین نیست که به شکل معجزه‌آسا و طی یک شبانه‌روز همه مشکلات صرفاً با ظهور حل شود. اگر چنین بود امام عصر(عج) نیازی به یار و یاور نداشت.

این در حالی است که در روایت‌های متقن آمده است که امام عصر(عج) 313 یار با اراده پولادین و عزم استوار و راسخ دارند. باید تلاش کنیم تا امام در بازسازی جامعه به موفقیت برسند. در حقیقت ما باید در حلقه یاران امام زمان(عج) زمینه ظهور را برای ایشان فراهم کنیم. از همین امروز باید تلاش کنیم که در شهر برای عدالت‌گستری و رفع پلشتی، کارهای مثمرثمر انجام دهیم. یکی از عمده‌ترین این راه‌ها مبارزه با باورهای غلط، ناهنجاری‌ها و خرافات است.

 

پیشنهادهای عملی شما در این زمینه و در محله خودتان چیست؟

علاوه بر برپایی ایستگاه‌های صلواتی، کتاب به مردم هدیه دهیم و مردم را به اندیشیدن دعوت کنیم. آنچه در موضوع نیمه شعبان جایش خالی است، نوآوری و خلاقیت است. این مهم باید در راستای تقویت فرهنگ پویای انتظار باشد. البته تکرار سنت‌ها خوب است اما مثلاً علاوه بر چراغانی خیابان‌ها باید قلب و جان و جهان مردم هم چراغانی شود. این مهم ممکن نیست مگر در مبارزه با پلشتی و خرافات و ناهنجاری اخلاقی، سیاسی و اجتماعی.

 

همشهری محله، سه شنبه 11 اردیبهشت 1397

http://newspaper.hamshahri.org/id/14373/