و خدا « کلمه » را آفرید ...

_________________________________________________________________________

شاعری شیرین سخن و«خوش عمل»

     جامعۀ ادبی ما «عباس خوش عمل  کاشانی» را بیشتر با صفحه شعر مجله « جوانان» می شناسند. چرا که این شاعر شیرین سخن و طناز از سال 1360 تا 1376 مسئول صفحۀ شعر این مجلۀ پر مخاطب بوده است.

     خوش عمل در سال های بعد از پیروزی انقلاب، در عرصۀ شعر و ادب حضوری فعال و تاثیر گذار داشته است. او در طول این سال ها به عنوان: شاعر، روزنامه نگار، طنزپرداز و ویراستار متون تخصصی ادبی فعالیت داشته است. مهم تر از همه، حضور معلمانۀ  وی درمجلۀ جوانان، باعث تربیت نسلی از شاعران شده است که  امروز هر یک برای خود نام و آوازه ای دارند.

     این شاعر شیرین سخن در حوزۀ شعر طنز نیز  از شاعران مطرح معاصر است که نامش با مجلۀ معروف «گل آقا» که به سردبیری زنده یاد کیومرث صابری چاپ و منتشر می شد، گره خورده است. تخلص وی در شعر طنز «شاطر حسین» است. انتخاب این تخلص شاید به نوعی ادای دین به  پدر درگذشته اش باشد که  علاوه بر افتخار مداحی اهل بیت (علیهم السلام)، کسب و شغلش شاطری بوده است.

     به یاد دارم که  این شاعر فرهیخته در سال هایی که  ویژه نامۀ ادبی «گلچرخ» به همت استاد گرمارودی در روزنامۀ اطلاعات چاپ می شد - به عنوان ضمیمۀ روزنامه - به عنوان مشاور ادبی با این ویژه نامۀ ادبی همکاری می کرد. به خاطر استقبال اهالی شعر و ادب، «گلچرخ» بعدها از روزنامه مُنفک و تبدیل به مجله ای مستقل شد.

     وی همچنین چند سالی ست که با «سایت شاعران فارسی» زبان که یکی از سایت های فعال ادبی ست همکاری دارد.

     نکته دیگری که در بارۀ شخصیت ادبی خوش عمل باید حتما به آن اشاره شود، تسلط وی بر«علم عروض » است. وی به طور اکمل با ظرایف و دقایق بحور ادبی و ارکان عروضی آشناست و برای  نسل  شاعران  جوان امروز که تشنۀ آموختن علم عروض هستند می تواند محل مراجعه باشد.

     امید آن که  بزرگانی همچون استاد خوش عمل را دریابیم و زمینۀ بهره مندی جامعه ادبی از دانش و بینش ادبی آنان را بیش از پیش فراهم کنیم. ما باید امروز قدرشناس خدمات برجستۀ «خوش عمل» ها باشیم تا نسل فردا نیز قدرشناسی از بزرگان را از ما بیاموزند و نام نیک این بزرگان را پاس بدارند – اینجنین باد.