خبرگزاری قرآن :  مقصد زمینی معراج پیامبر(ص) در چنگ صهیونیسم

گروه ادب: ایجاد وحدت بین مردم جهان علیه رژیم صهیونیستی از مهم‌ترین کارهایی بوده است که شاعران نسبت به مسئله فلسطین انجام داده‌اند،‌ ولی متاسفانه می‌بینیم که با وجود اقدامات به عمل آمده در این باره، مقصد زمینی معراج پیامبر اکرم(ص) همچنان در دست رژیم غاصب صهیونیستی است.
به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) در سالروز به آتش کشیده شدن مسجد‌الاقصی به دست رژیم صهیونیستی و روز مساجد، گفت‌وگویی با یکی از اساتید عرصه ادبیات درباره قدس شریف و روندی که شاعران در سال‌های پس از پیروزی انقلاب اسلامی نسبت به سرایش شعر در این باره داشته‌اند داشتیم. 
رضا اسماعیلی، مدرس ادبیات دانشگاه تهران در گفت‌وگو با خبرنگار ایکنا در رابطه با رویکرد جامعه ادبی نسبت به این موضوع بیان کرد: بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و نامگذاری جمعه آخر ماه رمضان به نام روز جهانی قدس توسط امام خمینی(ره)، زمینه آن به وجود آمد که ذهن و زبان شاعران به مسئله آزادی قدس و فلسطین معطوف شود. مسئله آزادی فلسطین فقط ماجرای آزادسازی این منطقه نیست، بلکه می‌بینیم مردمی که به ارزش‌هایی مانند آزادی، نوع‌دوستی و انسانیت اعتقاد دارند، تجاوز اسرائیل به فلسطین را محکوم می‌کنند و اسرائیل از زمانی که این اقدام را انجام داد در بین مردم تمام کشورهای جهان منفور شده است. در بین جامعه دینی، هنری و روشنفکران نیز شاهد آن هستیم که رژیم صهیونیستی محکوم شده و می‌شود و در جامعه ادبی ما بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و از همان سال‌های اول انقلاب، پرداختن به قدس و فلسطین در میان شاعران مطرح بود و در شعرهایشان به آزادی قدس و فلسطین پرداختند و گاهاً این اشعار در مطبوعات منعکس و چاپ می‌شد و در  چهار دهه‌ای که پشت سر گذاشتیم، این جریان ادبی قدرتمندتر شده و شکل‌های متفاوت و جدیدی به خود گرفته است. با به وجود آمدن روز جهانی قدس، شاعران به آوارگان و جنگ‌زدگان فلسطینی پرداختند و اکنون اگر از کسی که درد انسانیت داشته باشد، از جریان قدس و اشغال شدن فلسطین پرسیده شود، می‌بینیم که آن فرد هم این تجاوز را محکوم می‌کند.
 


حمایت بر روی کاغذ
وی با اشاره به موضع مجامع جهانی به جریان اشغال قدس گفت: گرچه هنوز اقدامی از سوی سازمان‌های بین‌المللی صورت نگرفته است، اما شاهد هستیم که این سازمان‌ها عمل رژیم صهیونیستی را بر روی کاغذ محکوم می‌کنند. رهبران جوامع اسلامی در تلاش هستند تا در بین ملت‌های مسلمان وحدت ایجاد کنند و در مورد مسئله فلسطین به نتایجی برسند تا شاهد آزادی فلسطین از چنگال رژیم غاصب صهیونیستی باشیم.
اسماعیلی در مورد تأثیر کار شاعران در این مدت نسبت به این قضیه گفت: در این مورد باید به چند بُعد از رفتار شاعران توجه کنیم. برای مثال شاعران عرب وقتی درک کردند که رهبرانشان در حال مذاکره و سازش با رژیم صهیونیستی هستند، آن‌ها را محکوم کردند و در واقع شاعران مقاومت عرب علیه حکومت‌های سازش‌کار عربی زبان گشودند و بازخواست کردند.


هدف؛ ایجاد وحدت
وی ادامه داد: شاعران دریافتند که اگر بین مردم جهان آزادی قدس و فلسطین به دغدغه تبدیل نشود، آرزوی آزادی این کشور مظلوم تا ابد بر دل خواهد ماند، لذا اکنون شاعران بیشتر دنبال این هستند که در بین امت اسلامی در مورد مسئله فلسطین وحدت ایجاد کنند و در گام بعدی سعی دارند مردم جهان را با خود همراه کنند تا بتوان در مقابل رژیمی که صلح جهانی را به خطر انداخته است اقدامی انجام شود.
اسماعیلی افزود: اسرائیل یک غده خطرناک است که اگر جلوی آن گرفته نشود ممکن است همه جا را آلوده کند و به همه مردم جهان آسیب برساند، به همین خاطر مردم جهان نیز امروز با امت اسلامی همراه شده‌‌اند. از نظر من این اتفاق گام بلندی بود که با کمک شعر و ادبیات توانستیم این مرحله را تثبیت کنیم.



این شاعر در رابطه با کارهای شاعران گفت: کاری که علاوه بر سرودن اشعار در زمان دفاع مقدس توسط شاعران و فعالان عرصه ادبیات صورت می‌گرفت، این بود که به جبهه می‌رفتند و از نزدیک فضا را لمس می‌کردند. این اقدام باعث می‌شد که اثر هنرمند اثرگذاری بیشتری داشته شود. امروز هم ضرورت دارد که ما علاوه بر سرودن اشعار آرمانی، با کمک مسئولان فرهنگی کشور، شاعران را به فلسطین بفرستیم تا از نزدیک فضا و اردوگاه آوارگان فلسطینی را ببینند و آن اشک کودکی که در اشعارشان می‌آوردند را از نزدیک با چشمان خود در لحظه غلطیدن اشک روی صورت کودکان مظلوم مشاهده کنند و با جوانانی که تنها سلاح‌شان سنگ است همراهی و هم‌نشینی کنند، این کار باعث می‌شود که ادبیاتی که خلق می‌شود از محدوده ذهنی بودن خارج شود و تأثیرگذارتر باشد که البته این اتفاق کمتر رخ داده است.
 
شعار بی‌عمل؛ ایجاد انفعال
وی در ادامه به تأثیر شعارها پرداخت و بیان کرد: شعار اگر با عمل همراه نباشد بی‌اثر است. در دوران انقلاب شعار و عمل به یکدیگر نزدیک بود و شعار، مرحله اول بود و بعد از پیروزی انقلاب باید به عمل تبدیل می‌شد. اگر با گذشت چهار دهه از دوران انقلاب، هنوز شاهد نابرابری و بی‌عدالتی باشیم، به این معنی است که کم‌کاری کرده‌ایم و هنوز در حال شعار دادن هستیم. در مورد بحث فلسطین هم همین است، اگر بعد از این همه سال کاری نکرده باشیم و هنوز در مرحله شعار مانده باشیم ممکن است دچار انفعال شویم. در سفرهایی که به لبنان داشتیم، در اردوگاه‌های آوارگان فلسطینی حضور پیدا می‌کردیم و می‌دیدیم بعضی از فلسطینیان نیز دچار انفعال شده‌اند و دیگر هیچ چیز برایشان مهم نیست. در حقیقت با گذشت این همه سال و سازش‌هایی که اعراب با اسرائیل داشته‌اند، سبب شده است که مردم بی‌تفاوت شوند و این بسیار خطرناک است. این عقب‌نشینی باعث می‌شود که شعارها کم‌کم به ضد ارزش تبدیل شود و ممکن است مردم بیان کنند تا چه زمان می‌خواهید شعار دهید، بگذارید زندگی کنیم و به این وضعیت عادت می‌کنند؛ در حالی که این شعارها کمک می‌کند تا از وضعیت موجود به وضعیت موعود دست پیدا کنیم، اما به‌ خاطر سازش‌های اعراب و رخ ندادن اتفاق خاصی، نوعی دلسردی و انفعال و ناامیدی در حال حاکم شدن بر مردم است. این موضوعی است که شاعران باید به آن بپردازند.
وی ادامه داد: اکنون وقت عمل است و باید از مرحله شعار دادن بگذریم و دست به‌ کار شویم و به دنبال راهکاری برای عملیاتی کردن این شعارها باشیم که برای تحقق این امر در مرحله اول امت اسلامی باید پیشتاز باشد و در مرحله دوم شاعران نیز باید جهان اسلام و حکومت‌هایی عربی را بازخواست کنند.



زیبایی کلام در کنار محتوا
اسماعیلی به محتوای شعرهای مربوط به فلسطین اشاره کرد و گفت: در اشعار انقلابی نه‌تنها شکل و زیبایی کلامی شعر مهم است، بلکه محتوای آن نیز از اهمیت بالایی برخوردار بوده و این نوع شعرها باید موضوع، موضع و کارکردهای ادبی و هنری را داشته باشد.
وی افزود: در ادبیات چه چیز گفتن مهم نیست، بلکه چگونه گفتن مهم است. در حقیقت نثر را به راه رفتن و شعر را به رقصیدن تشبیه می‌کنند. در راه رفتن انسان یک مقصد دارد و در رقصیدن هیچ مقصدی وجود ندارد و فقط زیبایی مهم است، اما در ادبیات انقلابی هم چه‌ چیزی گفتن مهم است و هم چگونه گفتن و برای چه چیزی گفتن مهم است. ما قصد داریم تا از شعر برای رساندن پیام‌های انسانی استفاده کنیم. اگر شعر بسیار زیبا و احساسی باشد، اما محتوا را نرساند، آن شعر بی‌فایده است و در واقع به هدف انقلابی مورد نظر نرسیده‌ایم، لذا در اشعار مربوط به فلسطین، ساختار و زیبایی شعر مهم است تا در خدمت رساندن منظور و مفهوم قرار بگیرد.
جایگاه پایان معراج پیامبر(ص) در چنگ دشمنان
این شاعر در مورد بیت‌المقدس تصریح کرد: این مسجد مقدس، قبله اول مسلمانان بوده و گفته‌اند معراج پیامبر(ص) از کعبه شروع و در قدس پایان یافته که این خود نکته بسیار مهمی است. ما وقتی مطالعه می‌کنیم و متوجه می‌شویم این مسجد یکی از سه مسجد مقدس معرفی شده و قبله اول مسلمانان بوده است، در نگاه ما ارزش پیدا می‌کند و برای حفظ این مکان مقدس خود را موظف می‌دانیم و اکنون که دیده می‌شود این مسجد در دست دشمنان اسلام است، تکلیف دینی و انسانی خود می‌دانیم که برای نجات این مکان مقدس شعر بسراییم و کاری کنیم. در این مسیر شاعران بزرگی مانند زنده‌یاد استاد حمید سبزواری حضور داشته‌اند که ایشان با شعر «همپای جلودار»، آرمان آزادسازی قدس شریف را بیان کرده است و یکی از مهمترین تولیدات حوزه هنری، اجرای این سرود بوده. امروز نیز شاعران معاصر باید به این آرمان بپردازند و به این مسئله به شکل یک قضیه انسانی پرداخته شود و جهان را با خود همراه کند، اگر این اتفاق رخ دهد و همه مردم جهان این اشغالگری را محکوم کنند، آرمان آزادسازی قدس سریع‌تر نمایان می‌شود. لذا باید به این مطالب اشاره کنیم که بعد از اشغال فلسطین، انسانیت، امنیت و کرامت از بین رفته است و باید به این جریان نه فقط از منظر مسلمانان، بلکه از منظر تمام مردم جهان بپردازیم.


اسماعیلی درمورد پویش جهانی شاعران علیه جنایات رژیم صهیونیستی اظهار کرد: چند سال پیش یک کنگره بین‌المللی شعر مقاومت برگزار شد و ما تا سه دوره میزبان این مراسم بودیم. یکی از راهکارهایی که می‌تواند به آزادی فلسطین کمک کند، تعامل‌ شاعران مقاومت جهان است و باید سعی کنیم که این کنگره‌های جهانی با موضوع فلسطین و قدس برگزار شود و شاعران جهان در این کنگره‌ها شرکت و با اشعار خود آرمان آزادی قدس را نمایان کنند. از طرف دیگر وقتی اسرائیل ببیند که عملش از طرف تمام مردم جهان محکوم است، مانند اکنون منفورتر و منزوی‌تر می‌شود و از موضع خود عقب‌نشینی می‌کند، از این رو این کنگره‌ها بسیار مهم هستند، اما متأسفانه بعد از برگزاری سه دوره کنگره شاعران بین‌المللی مقاومت، این کنگره متوقف شد و یکی از بزرگ‌ترین حسرت‌های من همین تعطیل شدن این جلسات است؛ چراکه دایره تأثیرگذاری زیادی داشت.

بی‌تفاوتی در برابر مسائل فلسطین
وی ادامه داد: سیاست‌گذاران فرهنگی ما نیز بسیار بی‌تفاوت بوده‌اند و حتی یکی از مسئولان نپرسید چرا این کنگره متوقف شد. اکنون ما خود را سرگرم مراسم‌ها و مجمع‌های بدون تأثیر کرده‌ایم و دچار جشنواره‌زدگی شده‌ایم، آن‌ هم جشنواره‌هایی که اثر و دایره تأثیرگذاری کمی دارند و در حقیقت به دور خود می‌چرخیم. ما باید با شاعران جهان تعامل ایجاد کنیم و تا زمانی که این اتفاق رخ ندهد و مردم جهان با مردم فلسطین همدردی نکنند نمی‌توانیم شاهد آزادی فلسطین باشیم.


فلسطین؛ نماد مظلومیت
اسماعیلی به دغدغه‌های مردم و شاعران جهان پرداخت و گفت: فلسطین نمادی از مظلومیت و بی‌دفاعی است و در مسئله تجاوز به فلسطین، موضوعی که اهمیت دارد این است که صلح جهانی به خطر می‌افتد و اگر مردم جهان نسبت به این موضوع بی‌تفاوت باشند، این اتفاق در کشورهای دیگر جهان هم رخ خواهد داد، همان طور که رخ داد و عراق به ایران و سپس به کویت تجاوز کرد و به این شکل متجاوزین جسور می‌شوند؛ بنابراین فلسطین نماد مظلومیت و کشور مورد تجاوز قرار گرفته است، پس جان کلام دفاع از صلح جهانی است. موضوع دیگر این که در چنین جریاناتی شاعران باید مردم جهان را به صحنه بکشانند و ایجاد وحدت کرده و این ظلم را محکوم کنیم که تاکنون نیز توانسته‌ایم همدلی و وحدت جهانی را علیه ظلم و تجاوز و حمایت از مظلوم برانگیزیم و اسرائیل را منزوی کنیم، اما هنوز لازم است تا کنگره‌های شعر جهانی برگزار و شعارها به عمل تبدیل شود که این امر برعهده مسئولان و سران کشورهای عربی و حکومت‌های اسلامی است که باید از بی‌تفاوتی خارج شوند. شاعران و نویسندگان فضا را به گونه‌ای تغییر داده‌اند که اگر اکنون سکوت کنند، از طرف ملت خود به همکاری با اسرائیل محکوم می‌شوند و این استرس سیاسی در حکم یک تلنگر بود و تحولاتی ایجاد کرده است.
مساجد؛ کانون دانش و تربیت
وی درپایان در مورد مساجد بیان کرد: از آنجا که امروز روز جهانی مسجد است، عرض می‌کنم که مساجد از زمان صدر اسلام تاکنون، کاربردهای متفاوتی همچون کانونی برای آموزش، دانش‌آموزی، مشورت، سیاست، مسائل اجتماعی، دینی و تربیتی بوده است. ما باید این کارکردها را احیا کنیم. اگر این کاربردها در جهان اسلام احیا شود، مساجد می‌تواند به عنوان مرکز و قطب علمی و دینی باشد، اما متأسفانه مساجد امروز از آن کارکردها فاصله دارد و در حاشیه قرار گرفته و به‌ جای آن‌که عالم‌محور باشد، مداح‌محور شده است که این آسیب بزرگی به شمار می‌آید. انقلاب اسلامی خود از مساجد پا گرفت و امام خمینی (ره) فرمودند که مسجد سنگر است و قدرت‌های سیاسی از مساجد می‌ترسیدند، لذا باید کاری کنیم تا مساجد آن کاربرد اصلی خود را به دست‌ آورد و عالم‌محور و کانون دانش و تربیت شود.
 
 
 

غزل‌های اسماعیلی برای ولادت امام رضا (ع )

____________________________________________________________________________


کبوترانه بخوان آسمان هشتم را

خبرگزاری فارس: رضا اسماعیلی از شاعران کشورمان به مناسبت فرا رسیدن میلاد امام رئوف، حضرت علی بن موسی الرضا (ع) سه غزل رضوی سروده است.
به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات فارس، رضا اسماعیلی از شاعران کشورمان به مناسبت فرا رسیدن میلاد امام رئوف، حضرت علی بن موسی الرضا (ع) سه غزل رضوی سروده است که در ادامه می‌آید :

1

قبول کن دل من، لُکنت زبان داری

اگرچه قصد ارادت به آسمان داری

برای عرض ارادت به آسمان آیا

شبیه چلچه‌ها، نغمه در دهان داری؟

برای خواندن مضمون آسمان آیا

دو بال روی دلت چون پرندگان داری؟

عجیب، آبی این آسمان تماشایی‌ست

چقدر چشم تماشای ناگهان داری؟

کبوترانه بخوان آسمان هشتم را

اگر که میل پریدن به بیکران داری

بیا به بام خراسان، که بوی جان اینجاست

اگر که نام و نشانی زعاشقان داری

بچرخ سمت خراسان، کبوتر عاشق

دو بال تا ملکوت فرشتگان داری

صدای ناب اذان فرشته می‌آید

رسیده‌ای به خدا، سر بر آستان داری

 2

 دنبال یک شعر نابم، در باغ احساس شب بو

پشت بلوغ شقایق، بر روی بال پرستو

شعری که از دست باران، افتاده روی چمن‌ها

شعری که خیس بهار است، مانند لبخند شب‌بو

شعری که گُمگشته یک شب، در کوچه‌های گُل سرخ

شعری که در راز شبنم، مستاه افشانده گیسو

شعری که خوابیده معصوم، در پشت پرچین اشراق

تا از لب او بچیند، یک بوسه هنگام «هوهو»

دنبال یک شعر نابم، معصوم مثل نگاهت

ای هفتمین قبله‌ی عشق، ای ضامن آهِ آهو

دنبال یک شعر نابم، یعنی غزل ـ خنده‌ی تو

دست دلم را بگیرد، ای کاش این شعر گُلبو

 3

 آقا! گلایه دارم از این «من» که با من است

این «من» که با من است و مرا سخت دشمن است

این «من» که با من است و ندارد خبر ز عشق

در قاب سینه‌اش، دلی از جنس آهن است

خیلی بد است این که نشستم کنارتان

اما سکوت بر لب من سایه افکن است

آقا گلایه ... من مثلاً شاعرم، ولی

کو طعم شعر؟ روی لبم «تن تتن تن» است!

ُپر واضح است، این غزلی عاشقانه نیست

این واژه‌ها، تکلم یک روح‌ الکن است

باید دوباره ضامن آهوی دل شوید

منظور من برای شما خوب روشن است!

شاعر نمی‌شوم به خدا یک غزل، مگر

عارف شوم به نور شما، این مُبرهن است

 

http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13950524000480

 

خبرگزاری مهر : نیاز به کنگره‌های بین‌المللی شعر مقاومت احساس می‌شود

یک شاعر آیینی معتقد است اگر بخواهیم بحث مقاومت اسلامی را در ادبیات جدی‌تر پیگیری کنیم، ضرورت برگزاری کنگره‌هایی بین‌المللی که هدفمند برگزار شود، احساس می‌شود.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط عمومی حوزه هنری، رضا اسماعیلی با بیان اینکه در قرآن کریم به مقاومت در برابر کفار و دشمنان تاکید شده است، اظهار کرد: در ادبیات کشورمان هم، در زمینه مقاومت اسلامی، آثار بسیاری تولید شده و در اغلب شعرهایی که سروده شده، شاعران ارجاعاتی به احادیث و روایات دینی دارند و در واقع با الهام از قیام حسینی اشاره می‌کنند که باید در مقابل ظلم و ستم ایستاد.

اسماعیلی گفت: به پیروی از سالار شهیدان کربلا، هم در دوران ۸ ساله دفاع مقدس حماسه‌آفرینی‌ها به وجود آمد و هم بعد از دوران دفاع مقدس؛ در مقابل مستکبرین، ملت ایران و امت اسلامی عقب‌نشینی نکردند و برای اثبات این نکته که دین اسلام در مقابل دشمنان دین می ایستد، در تمام دهه های بعد از انقلاب در مقابل دشمنان دین و ظالمان ایستادگی کردند.

این شاعر با اشاره به اینکه امروز هم در جهان اسلام، موج مقاومت و بیداری اسلامی اوج گرفته و کشورهای مسلمان هم با اقتدار به پیروی از انقلاب اسلامی و ایران، در مقابل اسرائیل غاصب و جهان‌خواران قد علم کرده‌اند، عنوان کرد: روز به روز موج بیداری اسلامی فراگیر می‌شود. چرا که تنها راه رستگاری، ایستادگی در برابر باطل و ظلم و ستم گری است. خداوند هم مژده پیروزی داده و فرموده است: «نصر من الله و فتح قریب».

وی تصریح کرد: مسلمانان در جبهه‌هایی که در مقابل مستکبرین ایستاده‌اند، پیروزی‌های بیشتری نصیب‌شان شده است. خود قدرت‌های ستمگر و مستکبرین هم به این حقیقت معترف هستند که در برابر مسلمانی که باور راسخ دارند، نتوانسته اند کاری از پیش ببرند.

اسماعیلی درباره جریان شعر مقاومت اسلامی نیز گفت: چند سال قبل به همت بنیاد روایت فتح و معاونت فرهنگی سپاه پاسداران کنگره ارزشمندی به نام کنگره «شعر مقاومت اسلامی» شکل گرفت و این کنگره سه دوره برگزار شد. یکی از وجوه تمایز این کنگره با سایر کنگره ها این بود که هر سال از شاعران پایداری جهان دعوت به عمل می آمد که در این جریان حضور داشته باشند و شاعران مسلمان اشعار خود را با موضوع مقاومت قرائت می کردند و این اشعار ترجمه و در قالب کتابی چاپ می شد. متاسفانه به دلایلی، چند سال است که کنگره برگزار نمی شود، فکر می کنم اگر بخواهیم بحث مقاومت را در ادبیات جدی تر پیگیری کنیم، ضرورت برگزاری کنگره هایی بین‌المللی که هدفمند برگزار شود، احساس می شود. متولیان و مسئولان فرهنگی کشور باید سعی کنند با شاعران جهانی پیوندی داشته باشند؛ چرا که آرمان مشترکی همچون مبارزه با طاغوت  و ظلم دارند.

وی افزود: اگر کنگره‌هایی با هزینه‌های معقول و به صورت بین‌المللی برگزار شود، برکت های ارزنده ای دارد. یکی دیگر از راهکارها برای دستیابی به ادبیات غنی مقاومت اسلامی، می تواند این باشد که در ایران سعی کنیم بحث ادبیات مقاومت در دانشگاه‌ها راه پیدا کند و همچنین در محافل و مجامع ادبی مورد بررسی قرار بگیرد.

شعر نیمایی، سایر قالب‌های شعری را نفی نمی‌کند

_________________________________________________________________________

قالب شعر نیمایی برای نفی کردن سایر قالب‌های شعری نیامده است.

رضا اسماعیلی، شاعر در گفتگو با خبرنگار حوزه ادبیات گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛ گفت: اگر شاعری توانمندی این را داشته باشد که بتواند یک مضمون و محتوای مناسب را که مطابق با روزگار ما است در هر قالب از جمله غزل، رباعی، قصیده و غزل همچنین قالب‌های نو چون نیمایی و شعر نو به شیوه‌ای هنرمندانه و مطلوب ارائه دهد، شاعر موفقی است.

وی ادامه داد: بحث درباره این مسئله که قالب غزل قالبی مرده است بحثی معقول نیست و قالب‌های نیمایی و سپید نیز در کنار سایر قالب‌های شعری قرار دارد. این قالب شعری برای نفی سایر قالب‌ها نیامده است.

اسماعیلی افزود: سرودن شعر در یک قالب شعری به توانمندی شاعر بستگی دارد و مضمون و محتوای مناسب را در قالب شعری خود عرضه کند. هنگامی که مخاطب شعری را می‌خواند با آن ارتباط برقرار کند.

این شاعر بیان کرد: کسانی چون سیمین بهبهانی، منزوی و محمد علی بهمنی سعی کردند با استفاده از شعر نیمایی ظرفیت‌های جدیدی را در شعر ایجاد کنند و موفق شدند غزلی را به نام نیمایی عرضه کنند. قالب شعری غزل خواهان و مشتری خود را دارد و وسوسه سرایش در قالب غزل تمام شاعرانی را که در قالب نیمایی و سپید شعر سرودند، رها نمی‌کند. منوچهر آتشی در کنار شعر نیمایی غزل نیز گفت.  
 
وی با اشاره به آنکه قالب غزل یک قالب پویا، زنده و فعال است و به حیات خود ادامه می‌دهد، اظهار داشت: سرایش در یک قالب شعری به مضمون بستگی دارد. شاعر در قالب غزل حرفی را بیان می‌کند که با زمانه مطابقت می‌کند، این غزل، غزل معاصر و امروز محسوب می‌شود. حافظ نیز در ذهن و زبان مردم وجود دارد و اثر وی در جامعه خوانده و دیوان وی تجدید چاپ می‌شود هنوز هم به حافظ نیاز داریم.

این شاعر در پایان گفت: هنوز حس می‌کنیم حافظ یک شاعر معاصر است. این حرف معقولی نیست که تاریخ زمان در یک قالب شعری می‌گذرد و تعصبی نسبت به قالب شعری نداشته باشیم.

http://www.yjc.ir/fa/news/5731846/

 

یادداشت/ «عرش خدا زیر پای تو» یعنی چه؟


تأملی بر یکی از نکات رهبر معظم انقلاب درباره شعر آیینی

«عرش خدا زیر پای تو» یعنی چه؟

 

 
 

رضا اسماعیلی همزمان با آغاز دهه کرامت در یادداشتی به یکی از نکاتی که رهبر معظم انقلاب درباره شعر آیینی و استفاده از تعابیر درباره ائمه اطهار(ع) پرداخته است.

خبرگزاری تسنیم، رضا اسماعیلی:

مقام معظم رهبری در دیداری که با مداحان اهل بیت (ع) در سال 84 داشتند، به نکته‌ای بدیع ، تأمل‌برانگیز و ناگفته در حوزه «آسیب‌شناسی شعر آیینی» اشاره فرمودند که شایسته است شاعران و ذاکران اصیل و دغدغه‌مند خاندان رسالت(علیهم السلام) برای پالایش و پیرایش شعر آیینی از آفت‌ها و آسیب‌های مضمونی در این دقیقه تأمل بیشتری کنند.

بعد از طرح این مسئله بسیار مشتاق بودم تا از سوی پژوهشگران حوزه شعر دینی و آیینی این دقیقه به صورت جدی مورد بحث و تامل عالمانه قرار گیرد، ولی هر چه بیشتر جست‌و‌جو کردم، کمتر یافتم! ناگزیر و به حکم ضرورت خود به تحقیق در این موضوع پرداختم که حاصل آن در قالب یادداشت زیر تقدیم می‌شود. به امید آنکه این یادداشت فتح بابی در جهت پرداخت عمیق‌تر و عالمانه‌تر به موضوع طرح شده از سوی مقام معظم رهبری باشد – ان شاءالله.

مقام معظم رهبری می‌فرمایند:

«مطلب دیگر این است که ما این بزرگوار - حضرت فاطمه زهرا (س) – را با زبان‌های ناقصِ خودمان توصیف می‌کنیم. امروز هم شعرای عزیز ما همین مضمون را بارها تکرار کردند که با این بیان ناقص و با این دید قاصر، فاطمه زهرا (سلام الله علیها) را توصیف می‌کنیم. این دید، ناظر به آن مقامات معنوی نیست. چون به آنها دسترسی نداریم، آنها را نمی‌فهمیم و درک نمی‌کنیم. گاهی تعبیراتی گفته می‌شود که خیلی هم دقیق نیست. مثلاً «عرش خدا زیر پای تو» یعنی چه؟ عرش خدا چیست؟ اینها خیلی روشن نیست. همین‌طور یک تعبیری است. چون می‌خواهند تکریم و تعظیم کنند. اما چون واقعیت مطلب در ذهن کوچک ما نمی‌گنجد، از چنین تعبیراتی استفاده می‌شود. گاهی خوب است، گاهی هم خوب نیست. گاهی درست است، گاهی هم درست نیست.» (بیانات مقام معظم رهبرى در سالروز ولادت حضرت فاطمه زهرا(س) در دیدار با مداحان اهل بیت (ع) - 05/ 05/ 84 )

دکتر طاهره صفارزاده ( شاعر، منتقد و قرآن‌پژوه معاصر ) نیز در گفت و گویی به کار بردن چنین تعابیری برای خاندان رسالت (علیهم السلام) توسط شاعران آیینی را نادرست خوانده و گفته بود: «... بسیاری از شعرای دینی در اظهار ارادت به اولیای الهی آنچنان دچار غلبه احساسات می‌شوند که گاه به وادی شرک قدم می‌گذارند و حد حرمت بین خالق و مخلوق را رعایت نمی‌کنند. همچنین در کاربرد تشبیه و استعاره، اجرام سماوی چون خورشید و ماه و ستارگان و کهکشان‌ها را که مسلماً هر یک مُزین به روحی معظم هستند زیر پای اولیای الهی قرار می‌دهند». ( طاهره صفارزاده « شعر دینی در ایران و غرب »، بیدارگری در علم و هنر، سیدعلی محمد رفیعی، صص 294 و 295 . )

عرش خدا چیست؟

معنی آیه «الرحمن علی العرش استوی» در سوره طه آیه (5) چیست؟

«در این آیه مسأله توحید ربوبیت را که غرض نهایی دعوت و تذکره است ، بیان فرموده و 4 آیه را به آن اختصاص داده است. استواء بر عرش کنایه از گستردگی ملک پروردگار در سراسر عالم و تدبیر امور همه عالم به دست اوست و (رحمان ) مبالغه در رحمت، یعنی افاضه به وسیله ایجاد و تدبیر است. پس حقیقتاً تسلط خداوند بر عالم وجود ظاهر است و استقرار مُلک او، و استعلا او بر اشیاء از طریق تدبیر امور و اصلاح شئون آنهاست و مُلک خداوند بر همه چیز احاطه دارد و هر گونه مماثلت (مشابهت) از ساحت او دور است.» (علامه طباطبایی ، خلاصه تفسیر المیزان)

در قرآن کریم جمله «ثم استوی علی العرش» در ( 7 ) سوره وارد شده است و طبق نظر مفسران بزرگی چون علامه طباطبایی در اغلب آنها - چه قبل از آن و چه بعد از آن - از تدبیر جهان و آفریدگاری خدا سخن به میان آمده است که به برخی از آنها اشاره می‌شود:

«انَّ رَبَّکُمُ اللّهُ الَّذِی خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ فِی سِتَّةِ أَیَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ یُغْشِی اللَّیْلَ النَّهَارَ یَطْلُبُهُ حَثِیثًا وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُومَ مُسَخَّرَاتٍ بِأَمْرِهِ أَلاَ لَهُ الْخَلْقُ وَالأَمْرُ تَبَارَکَ اللّهُ رَبُّ الْعَالَمِینَ» ( سوره الاعراف ، آیه 54 ) در حقیقت پروردگار شما آن خدایى است که آسمان ها و زمین را در شش روز آفرید، سپس بر عرش [جهاندارى] استیلا یافت. روز را به شب که شتابان آن را مى‌طلبد مى‌‏پوشاند و [نیز] خورشید و ماه و ستارگان را که به فرمان او رام شده‏‌اند [پدید آورد] آگاه باش که [عالم] خلق و امر از آن اوست، فرخنده خدایى است پروردگار جهانیان.

«إِنَّ رَبَّکُمُ اللَّهُ الَّذی خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فی‏ سِتَّةِ أَیَّامٍ ثُمَّ اسْتَوی‏ عَلَی الْعَرْشِ یُدَبِّرُ الْأَمْرَ ما مِنْ شَفیعٍ إِلاَّ مِنْ بَعْدِ إِذْنِهِ ذلِکُمُ اللَّهُ رَبُّکُمْ فَاعْبُدُوهُ أَ فَلا تَذَکَّرُونَ» ( سوره یونس ، آیه 3 )
پروردگار شما خداوندی است که آسمان ها و زمین را در شش روز آفرید، آنگاه بر عرش مستولی شد، و به تدبیر کار جهان پرداخت. هیچ شفاعت کننده ای جز با اذن او نیست. این است خداوند پروردگار شما پس او را پرستش کنید، آیا متذکر نمی‌شوید؟.

«الذى خلق السموات و الارض و ما بینهما فى سته ایام ثم استوى على العرش الرحمن فسئل به خبیرا» ( سوره فرقان ، آیه 59 ) همان خدایی که آسمان‌ها و زمین و آنچه که در میان آن دو قرار دارند را در شش روز آفرید، سپس برعرش مستولی شد، او رحمن است از او بپرس که او آگاه است.

«هُوَ الَّذِی خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِی سِتَّةِ أَیَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ یَعْلَمُ مَا یَلِجُ فِی الْأَرْضِ وَمَا یَخْرُجُ مِنْهَا وَمَا یَنزِلُ مِنَ السَّمَاء وَمَا یَعْرُجُ فِیهَا وَهُوَ مَعَکُمْ أَیْنَ مَا کُنتُمْ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِیرٌ».(سوره الحدید ، آیه 4) «اوست آن کس که آسمان‌ها و زمین را در شش هنگام آفرید. آنگاه بر عرش استیلا یافت. آنچه در زمین در آید و آنچه از آن بر آید و آنچه در آن بالا رود [همه را] مى‏‌داند و هر کجا باشید او با شماست و خدا به هر چه مى‌‏کنید بیناست.»

با توجه به مقدمه‌ای که گفته شد و با استناد به تفاسیر مفسران بزرگ قرآن می‌توان گفت که منظور از عرش همان «حکومت خداوند و تدبیرش در عالم هستى» است و حاملان عرش اجراکنندگان حاکمیت و تدبیر او هستند.

از این نظرگاه، در شعر آیینی - با استناد به نص صریح آیات قرآن و روایات - باید به نسبت معصومین با عرش الهی توجه داشت و خارج از چهارچوب آموزه‌های قرآنی سخنی بر زبان نراند. با عنایت به این مهم، شاعران آیینی باید منطبق بر شریعت و معرفت دینی بین خاندان رسالت و عرش نسبت برقرار کنند تا خدای نکرده لهجه شعر آیینی ما به لهجه شرک کشیده نشود؛ بنابراین اشعاری از جنس اشعار زیر که در تکریم و تعظیم آل الله سروده شده اند و عرش الهی در آنها در ذهن و زبان شاعر تنزل پیدا کرده است، شائبه‌ای شرک‌آمیز دارند و از منظر شریعت می‌تواند محل تردید و اشکال باشد:

1
عرش را سُرمه ز خاک در توست
2
خاک درگاه تو سُرمه خداست
3
که عرش بوسه می‌زند، تراب بوتراب را

تعریض ظریف و موشکافانه مقام معظم رهبری نیز در به کاربردن چنین تعابیری که با عبارت «عرش خدا زیر پای تو، یعنی چه؟» بیان شده است، شاید از این منظر باشد که چنین اغراق‌هایی در تقابل با آموزه‌های دینی می‌باشند و شائبه‌ای شرک‌آمیز دارند؛ از همین رو شایسته است که برای صیانت از ساحت قدسی شعر دینی و آیینی - که امروز می‌تواند نقش یک تریبون جهانی را در معرفی اسلام ناب محمدی داشته باشد - تا حد امکان از فرو افتادن در چنین دامچاله‌هایی پرهیز کنیم تا با سربلندی بتوانیم پرچم پر افتخار شعر آیینی را در اهتزاز نگاه داریم و این قافله را به سرمنزل مقصود راستی و رستگاری برسانیم – اینچنین باد.

 

http://www.tasnimnews.com/fa/news/1395/05/16/1149899

 

سروده‌های رضوی باید آئینه تمام‌ نمای سبک زندگی اسلامی باشد

 
 
 
 در حوزه شعر رضوی علاوه بر مدح و منقبت که در جای خود ارزشمند است، باید به زندگی و شیوه آن حضرت نیز بپردازیم و تاریخ زندگی امام رضا(ع) را مطالعه کنیم تا با شناخت بیشتر در این حوزه قلم بزنیم.
   
   

رضا اسماعیلی، شاعر آئینی و استاد ادبیات دانشگاه تهران درباره جایگاه شعر رضوی در کشورمان گفت: در حوزه شعر رضوی، پرونده پُر و پیمانی را شاهد هستیم؛ چرا که امام رضا(ع) در ایران مستقر شدند و در همین جا نیز به شهادت رسیدند و ایرانی‌ها به آن حضرت تعلق خاطر بسیار دارند و این امر باعث شده، شاعران در سرودن شعر رضوی انگیزه بیشتری داشته باشند و به همین دلیل است که در شاخه شعر رضوی شاهد آثار ارزشمندی هستیم که این سروده‌ها در دفترهای متعددی نیز به چاپ رسیده است.

وی با اشاره به جشنواره فرهنگی امام رضا(ع) افزود: این جشنواره هر سال با انتشار فراخوانی، از شاعران می‌خواهد تا آثار خود را درباره امام رضا(ع) ارسال کنند که در این راستا شاهد رشد کمی و کیفی آثار بوده‌ایم و این جشنواره تا حد زیادی به رونق شعر رضوی کمک کرده است.


از مدح و منقبت صِرف گذر کنیم

اسماعیلی درباره اینکه در سرودن شعر رضوی باید چه نکاتی مورد توجه قرار گیرد، عنوان کرد: آنچه در این حوزه باید مورد توجه باشد، سیره عملی علی‌بن‌موسی‌الرضا(ع) به عنوان «عالم آل محمد(ص)» است؛ سیره عملی آن حضرت را باید به تصویر بکشیم، یعنی از مدح و منقبت صِرف گذر کنیم و به منزل سیرت برسیم و فضائل، کرامات، حکمت‌های معنوی و سیره عملی آن حضرت را در اولویت قرار دهیم تا برای جامعه امروز درس‌آموز و راهگشا باشد.

این شاعر ادامه داد: در حوزه شعر رضوی علاوه بر مدح و منقبت که در جای خود ارزشمند است، باید به زندگی و شیوه آن حضرت نیز بپردازیم و تاریخ زندگی امام رضا(ع) را مطالعه کنیم تا با شناخت بیشتر در این حوزه قلم بزنیم.


تاریخ زندگی امام رضا(ع) را دقیق‌تر مطالعه کنیم

وی تصریح کرد: در این حوزه شعرهای فاخر زیادی داریم، اما شعرهای کمی هم وجود دارد که جنبه احساسی آنها بر سایر جنبه‌های آن غالب است و شاعران آنها براساس ارادتی که داشته‌اند، عاطفه دینی خود را به تصویر کشیده‌اند، اما این گونه شعرها نتوانسته و نمی‌تواند برای جامعه پند و پیامی ارزشمند داشته باشد تا جامعه را به حرکت درآورد و به رستگاری هدایت کند.

اسماعیلی با تأکید بر شناسایی ابعاد مغفول درباره سیره رضوی بیان کرد: در حال حاضر جامعه ما نیازمند شعرهایی درباره سلوک اخلاقی، سیاسی و تربیتی در حوزه خانواده و ... است؛ از این رو باید زندگی امام رضا(ع) را مطالعه و ابعاد مغفول را شناسایی کنیم تا این سروده‌ها آئینه تمام‌نمای سبک زندگی اسلامی باشد. البته در کنار بحث احساسات و عواطف باید به عنصر اندیشه و مؤلفه‌های زیباشناختی هم توجه کنیم.


تبیین احادیث رضوی به زبان شعر

وی درباره آینده شعر رضوی گفت: آینده شعر رضوی را روشن می‌بینم؛ چرا که در جامعه ما همه مردم به امام رضا(ع) ارادت دارند و شاعران هم تلاش می‌کنند تا گامی رو به جلو بردارند، به همین دلیل به نظر می‌رسد که در آینده شعرهای فاخرتری را شاهد خواهیم بود.

شاعر «ملکوت کلمات» بر شناسایی شخصیت علمی امام رضا(ع) تأکید و اظهار کرد: «عالم آل محمد(ص)» یکی از القاب آن حضرت است که نشان می‌دهد ایشان، دارای شخصیت علمی بوده‌ و کمتر مورد توجه شاعران قرار گرفته‌اند؛ از این رو شاعران باید سیمای علمی، اندیشمندانه و فرزانگی امام(ع) را به تصویر بکشند و از سوی دیگر، احادیثی که از آن حضرت به یادگار مانده است را به صورت شعر برای مردم تبیین کنند.

رضا اسماعیلی به مناسبت دهه کرامت و میلاد امام رضا(ع) رباعیات رضوی خود درباره حدیثی از آن حضرت که می‌فرماید؛ «علم، گنجينه‌های كمال است و كليد‌های آن گنجينه‌ها «پرسش» ‌كردن است» را به محبان آن امام همام تقدیم کرد که در ادامه از نظر می‌گذرد؛

«همواره در اندیشه پرسیدن باش
دلباخته بصیرت و دیدن باش
با لهجه معرفت از «او» صحبت کن
عالِم به حقیقت پرستیدن باش
***
عارف نشدی، کمالِ پرسیدن را
شاعر نشدی، خیالِ پرسیدن را
در جان تو نور پرسشی روشن نیست
پیداست عزیز! حالِ پرسیدن را ... ؟!
***
نورانی و رو سپید بر می‌خیزی
چون خنده صبح عید بر می‌خیزی
امروز اگر خردنشینی، فردا
در محضر «او»، شهید بر می‌خیزی
***
حیف است ز نور عقل، غافل ماندن
در خواب عمیق جهل، در گِل ماندن
با لهجه روشن خِرد، هستی را
عیب است نپرسیدن و جاهل ماندن
***
حیف است به شاخه، سیب نارَس باشی
همسایه خار و همدم خس باشی

طاووس هزار جلوه‌ای، انسانی
حیف است که همنشین کرکس باشی !
***
گر در صف اهل طاعتی، اندیشه
گر مشتری سعادتی، اندیشه
برتر بُوَد از عبادت صد ساله
در دیده دوست، ساعتی اندیشه»

 

http://deabel.org/vdcgxw9w.ak9zy4prra.html